 |
 |
|
| با تو ميمانم |
|
مثل يك پنجره يخ زده و مسدودم
من همان خاطره دور و غبار الودم عاقبت در خلاء مطلق تو ميميرم بي تو با حادثه ي تلخ خزان در گيرم كاش يكبار دگر چتر و پناهم باشي باز هم منتظرو چشم به راهم باشي تو بگو ميشود از عشق چنين ساده بريد؟ بي تفاوت ز همه خاطره ها دست كشيد؟ اه سرشارترين فصل غزلخواني من كي از اين جاده ميايي تو به مهماني من؟ كي از اين كوچ غم انگيز حذر خواهي كرد؟ كي از اين كوچه متروك گذر خواهي كرد؟ نكند باز بيائي و بگوئي دير است؟ به خدا بي تو دلم از همه دنيا سير است اي كه عشقت همه وهم است و غمت رويايي تا به كي سهم من از عشق فقط تنهائي؟ |
|
+ نوشته شده در
جمعه 13 مهر1386ساعت 17:32 توسط ارام |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
شاید آن روز که سهراب نوشت : تا شقایق هست زندگی باید کرد خبری از دل پر درد گل یاس نداشت… باید اینجور نوشت: هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک و یاس زندگی اجباریست
|
| پیوندهای روزانه |
|
درد ودل عاشقانه بهترین سایت همسر یابی تصاویر عاشقانه خلوتگاه یک عاشق بهترين ها آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1386 مهر 1386 |
|
RSS
|
