| تبليغات | X |
 |
 |
|
| با تو ميمانم |
|
سكر اور گ از دوست داشتن امشب از اسمان ديده ي تو روي شعرم ستاره مي بارد در سكوت سپيد كاغذها پنجه هايم جرقه مي كارد شعر ديوانه ي تب الودم شرمگين از شيار خواهش ها پيكرش را دوباره ميسوزد عطش جاودان اتش ها اري اغاز دو ست دا شتن است گر چه پايان راه نا پيداست من به پايان دگرنينديشم كه همين دوست داشتن زيباست از سیاهی چرا حذر کردن شب پر از قطره هاي الماس است انچه از شب بجاي ميماند عطر سكر اور گل ياس است
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 13 مهر1386ساعت 1:59 توسط آرام |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
ايستگاه روزهاي ابري
ايستگاه شعرهاي سوخته. ايستگاه خوابهاي تعبير نشده، هرجا قدم ميگذاري يک ايستگاه صلواتي درست ميشود. حتّي قنوت نمازم ايستگاه لبخند مهربان توست. تا کدام ايستگاه به دنبالت ميکشانيام؟ |
| پیوندهای روزانه |
|
بهترین سایت همسر یابی تصاویر عاشقانه آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1386 مهر 1386 |
| پیوندها |
|
عشق/مهدي عاشقانه ها/حامد تنهایی و بی کسی/نصیر |
|
RSS
|
ل ياس است