تبليغاتX
عاشقانه ها
با تو ميمانم

 

 

در دو چشــمش گناه می خندید

بر رخــــش نور مـــــاه می خندید

 

در گــــــذرگاه آن لــــبان خــموش

شـــــعله یی بی پناه می خندید

 

شـــــرمـــناک و پر از نیازی گــنگ

با نگاهی که رنگ مستی داشت

 

در دو چشمش نگاه کردم و گفت

باید از عشـق ، حاصلی برداشت

 

سایه یی روی سایه یی خم شد

در نــهانــــگــــاه رازپـــرور شــــــب

 

نفســـــی روی گـــــونه یی لغــزید

بوسه یی شـــــعله زد میان دو لب

 

 

شعر: بوسه

شاعر: فروغ فرخزاد

 

 

مغروق این سلام نوازشبار

 

در بوسه و نگاه و همآغوشی

می خواهمش در این شب تنهایی

با دیدگان گمشده در دیدار

با درد ‚ درد سکت زیبایی

سرشار ‚ از تمامی خود سرشار

می خواهمش که بفشردم بر خویش

بر خویش بفشرد من شیدا را

بر هستیم به پیچد ‚ پیچد سخت

آن بازوان گرم و توانا را

در لا بلای گردن و موهایم

گردش کند نسیم نفسهایش

نوشد بنوشد که بپیوندم

با رود تلخ خویش به دریایش

وحشی و داغ و پر عطش و لرزان

چون شعله های سرکش بازیگر

در گیردم ‚ به همهمه ی در گیرد

خاکسترم بماند در بستر

در آسمان روشن چشمانش

بینم ستاره های تمنا را

در بوسه های پر شررش جویم

لذات آتشین هوسها را

می خواهمش دریغا ‚ می خواهم

می خواهمش به تیره به تنهایی

می خوانمش به گریه به بی تابی

می خوانمش به صبر ‚ شکیبایی

لب تشنه می دود نگهم هر دم

در حفره های شب ‚ شب بی پایان

او آن پرنده شاید می گرید

بر بام یک ستاره سرگردان

+ نوشته شده در  شنبه 17 آذر1386ساعت 22:28  توسط آرام | 

گناه


گنه کردم گناهی پر ز لذت

درآغوشی که گرم و آتشین بود
گنه کردم میان بازوانی
که داغ و کینه جوی و آهنین بود
در آن خلوتگه تاریک و خاموش
گنه کردم چشم پر ز رازش
دلم در سینه بی تابانه لرزید
ز خواهش های چشم پر نیازش
در آن خلوتگه تاریک و خاموش
پریشان در کنار او نشستم
لبش بر روی لبهایم هوس ریخت
ز اندوه دل دیوانه رستم
فروخواندم به گوشش قصه عشق
ترا می خواهم ای جانانه من
ترا می خواهم ای آغوش جانبخش
ترا ای عاشق دیوانه من
هوس در دیدگانش شعله افروخت
شراب سرخ در پیمانه رقصید
تن من در میان بستر نرم
بروی سینه اش مستانه لرزید
گنه کردم گناهی پر ز لذت
کنار پیکری لرزان و مدهوش
خداوندا چه می دانم چه کردم
در آن خلوتگه تاریک و خاموش                                                                                                         شعر از فروغ

 از فروغ

+ نوشته شده در  جمعه 13 مهر1386ساعت 17:32  توسط آرام | 
                                    

                    دوستت دارم!!!


دوستت دارم را .....
 
من دلاویزترین شعر جهان یافته ام , این گل سرخ من است
 
دامنی پر كن از این گل كه دهی هدیه به خلق
كه بری خانه ی دشمن كه فشانی بر دوست
 
راز خوشبختی هر كس به پراكندن اوست , در دل مردم عالم به خدا نور خواهد پاشید , روح خواهد بخشید
تو هم ای خوب من این نكته به تكرار بگو , این دلاویزترین شعر جهان را همه وقت نه به یك بار و به ده بار
كه صد بار بگو.......
دوستم داری را از من بسیار بپرس
دوستت دارم را با من بسیار بگو.

شاعر : فریدون مشیری

                    
                 

 

 

سبزه دامن نسرین تورا بنده شوم
ابتدای خط مشکین تورا بنده شوم
چین بر ابرو زدن و کین تورا بنده شوم
گره بر ابروی پر چین تورا بنده شوم

هله هله این قائده زکه آموختی
کیست استاد تو
این همه جور که من از پی هم میبینم
زود خود را به سر کوی عدم میبینم
دیگران راحت و من غم میبینم
لطف بسیار میطلبم و کم میبینم

چیست مانع زمن زار چه میپرهیزی
یک حدیثی کن به منقار چه میپرهیزی
یار شو با من بیمار چه میپرهیزی
یار شو با من زار چه میپرهیزی

 

                

+ نوشته شده در  جمعه 13 مهر1386ساعت 14:41  توسط آرام | 

     تا که بودیم نبودیم کسی.کشت ما را غم بی هم نفسی                  

   تا که خفتیم همه بیدار شدند.تا که مردیم همگی یار شدند.

   قدر آن آینه دانید که هست.نه در آن لحظه که افتاد وشکست 
              

                      Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing

                       Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing  Fast & Free Image Sharing

                                                     Image hosted by TinyPic.com

گفتی که پــَر بکش ، برو از آسمان من

باشـد ، قبـول ، کفتر ِ نا مهربان من

هر بار گفته ام که : تو را دوست دارمت

پـُر می شود از آتش ِعشقت دهان من

این جمله که برای بیانش به چشم تو

افتـاده است باز به لکنـت ،  زبان من

آنقدر عاشقـم که تو عاشـق نبوده ای

دیگر رسیـده کارد  ، بر این استـخوان من

نه ، شاهنامه نیست که تو پهلوان شوی

این یک تراژدی ست ـ غم  ِداستان من

یک شب بیا و ضامن  ِ من باش  نازنین !

وقتی دخیـل  ، بستـه به تو آهوان ِ من

دل بــرکن و به شهـرِ دل  ِ من بیا عزیز!

زخـم زبان مردم  ِ چشـمت  ، به جان ِ من

باید که باز با تو خـدا حا فظـی کنـم

آخر رسیـده است به پایـان  ، زمان من

     Image hosted by TinyPic.comImage hosted by TinyPic.comImage hosted by TinyPic.comImage hosted by TinyPic.comImage hosted by TinyPic.comImage hosted by TinyPic.com

         

...من همونم که همیشه...

  ...غم وغصم بی شماره...

                     ...اونیکه تنها ترین...

                                 ... حتی سایه ام نداره...

                                             ...این منم که خوبیامو...

                                                       ...کسی هرگز نشناخته...

                                                                  ...اونکه در راه رفاقت...

                                                                             ...همه هستی شو باخته...

                                                                  ...هر رفیق راهی با من...

                                                        ...دوسه روزی همسفر بود...

                                             ...ادعای هر رفاقت...

                            ... واسه من چه زودگذربود...                                   

                 ...هر کی بازمزمه عشق...

  ... دو سه روزی عاشقم شد...

                ... عشق اون باعث زجر...

                               ...همه دقایقم شد...

                                      ...اونکه عاشق بود عمری...

                                                  ... ز جدا شدن می ترسید...

                                                              ...همه هراس وترسش...

                                                                         ... به دروغش نمی ارزید...

                                                             ... چه اثرازاین صداقت...

                                                   ... چه ثمرازاین نجا بت...

                                          ... وقتی قد سرسوزن...

                          ... به وفا نکردیم عا دت... 

+ نوشته شده در  جمعه 13 مهر1386ساعت 9:43  توسط آرام | 
 

          

گوش تا گوش به صحرا بخرام و نهراس

                      

                             شيرها خاطرشان هست كه آهوي مني

 

                                                             توبه كردم كه دگر بوسه نگيرم زلبت

    

                كه دگر باره از اين گونه خطاها نكنم

             

                       بوسه اي داد و چو برداشت لب ازروي لبم

                   

                                        توبه كردم كه دگر توبه ي بيجا نكنم

 

 

                         محال است آدمی چیزی را بدست اورد

                     .......... که خود هرگز نبخشیده........

                    ..........عشقی در حد کمال ببخش...

                           ..تا عشقی در حد محال بستانی......

 

+ نوشته شده در  جمعه 13 مهر1386ساعت 2:45  توسط آرام | 

سكر اور گImage hosted by TinyPic.comل ياس است

از دوست داشتن

امشب از اسمان ديده ي تو

روي شعرم ستاره مي بارد

در سكوت سپيد كاغذها پنجه هايم جرقه مي كارد

شعر ديوانه ي تب الودم

شرمگين از شيار خواهش ها

پيكرش را دوباره ميسوزد

عطش جاودان اتش ها

اري اغاز دو ست دا شتن است

گر چه پايان راه نا پيداست

من به پايان دگرنينديشم

كه همين دوست داشتن زيباست

از سیاهی چرا حذر کردن شب پر از قطره هاي الماس است

انچه از شب بجاي ميماند

عطر سكر اور گل ياس است

 Image hosted by TinyPic.com

 

+ نوشته شده در  جمعه 13 مهر1386ساعت 1:59  توسط آرام | 
دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــ
ـــــــــــ
+ نوشته شده در  جمعه 13 مهر1386ساعت 1:51  توسط آرام | 

                                       ه یه آرامش تو قلب همه ما هست که خیلی ها هنوز پیداش نکردن.

یه آرامشی که به همه ی سختی های دنیا می ارزه  ... آرامشی به اسم نفس.

یه شمع رو به روی صورتت بگیر و آروم فوتش کن.

میشه با یه نفس کوتاه تموم آتیش های اطرافمون رو خاموش کنیم .

میشه با یه نفس زندگی کنیم ، بندگی کنیم و خوشبختی رو به قلبامون هدیه بدیم.         

من نفس میکشم ، پس زنده ام ... هستم ...     

من نفس میکشم ، پس زنده ام ... هستم ...

 

وقتی خدا بخواهد برای شما هدیه ای بفرستد ، آن را در مشکلی می پیچد . هر چه مشکل بزرگتر

باشد، هدیه هم بزرگتر است ...............

دلا ديشب چه مي کردي تو در کوي حبيب من؟

الهي خون شوي اي دل تو هم گشتي رقيب من

اندکي عاشقانه تر زير اين باران بمان ابر را بوسيد ام تا بوسه بارانت کند

+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 مهر1386ساعت 18:44  توسط آرام | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
ايستگاه روزهاي ابري
ايستگاه شعر‌هاي سوخته.
ايستگاه خواب‌هاي تعبير نشده،
هر‌جا قدم مي‌گذاري
يک ايستگاه صلواتي درست مي‌شود.
حتّي قنوت نمازم
ايستگاه لبخند مهربان توست.
تا کدام ايستگاه به دنبالت مي‌کشاني‌ام؟

پیوندهای روزانه
بهترین سایت همسر یابی
تصاویر عاشقانه
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آذر 1386
مهر 1386
پیوندها
عشق/مهدي
عاشقانه ها/حامد
تنهایی و بی کسی/نصیر
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان

 

بهترین کدها و بهترین دانلودها در مینوس


دانلود - کدهای جاوابهترین وبلاگ ایرونی

قالب و كدهاي جاوا HEAD>

فهرست وب سایت های ایرانیscript>
عاشقانه ها